Çivril´e 17 km uzaklıkta, Çivril -Uşak Devlet Karayolu Asfaltı üzerinde, yaylada kurulmuş şirin bir Kasabamızdır. Kasabanın Adı 1961 yılına kadar Bulkaz idi. Bulkaz İsminin, bu çevreye yerleşen insanların, ziraat yap, kaz, çalış ve bul sözlerinden geldiği Söylenmektedir (Bul -Kaz). Başka bir söylentiye göre de, Kasabanın 5 km. Güneyinde Karacalar Köyünden iki çocuk, kaz otlatmakta iken, çocuğun biri kazını kaybeder. Diğer çocuğa Bul Kazımı diye diretir. Kazlar, suyu çok sevdiğinden, kaynağın oluşturduğu gölete gelmişlerdir. Sahipleri tarafından arandığında burada bulunur. Bunun için de bu yerleşme yerine, kazın bulunduğu yer manasında, (Bulkaz) adının verildiği söylenir. Diğer bir rivayete göre ise arazide bulunan antik eserlerin çokluğundan kazarak bulmaktan esinlenerek Bulkaz olarak adlandırıldığı söylenmektedir. 1961 Yılında da bol ve gür kaynak suyundan dolayı, Gürpınar adı verilmiştir.
Eski yerleşim yeri olan , yaka yolu erenler mevkisinin, zamanla yağmalanması ve doğal afetlere maruz kalması nedeniyle, şimdiki Bulkaz Mahallesi olarak adlandırılan yerde kurulmuş olup, mahallede bulunan kervan kuyuları ve Selçuklu hamamı ve yöredeki Roma mezarları ve Büyük İskender zamanında kullanılan Caber Kalesi göz önüne alınarak Antik yunan zamanında kurulduğu tahmin edilmektedir. Buna örnek olarak Sebantiyan olarak adlandırılan Sivaslı Selçikler kasabası höyüğünün benzerlerinin Taşpınar ve Çil höyüğü olarak halen mevcut olmaları, çevrelerindeki arazilerde çıkan lahit mezarlardır.
Köyde okul olarak kullanılan, Kurtuluş Savaşında
Yunan karargâhı ve günümüzde konut olarak kullanılan , Salim ERHAN´a ait ev, Zindan olarak kullanılan Kebir Camii, Selçuklu Hamamı, Erenler mevkiindeki köy harabesi, Ağaç beyli yolundaki Efe mezarları, Bileşe mevkiinde bulunan Kurtuluş savaşı mezarları, Taşpınar Höyüğü, Yukarı bağlar mevkisinde bulunan Roma mezarları, Caber kalesi kalıntıları, Çil höyüğü, baskınlara karşı Yunan devriyelerinin kullandığı sığınaklar ve Cabar köyü istihkâmları Kasabanın tarihi yerleridir.
1997 Nüfus sayımına göre nüfusu 3885 olan Gürpınar’ın Yurt dışında çalışanlarının sayısı 1545’dir.
Kasabanın Ekonomisi, Tarıma Dayalıdır. Hububat, Şeker Pancarı, Afyon, Tütün, Fasülye ve çeşitli sebzelerin ziraatı yapılır. Meyvecilik yaygın değildir. Küçükbaş hayvan ve sığırcılıkta, mera hayvancılığı olarak sürdürülür.
Kasabada yıllık ortalama buğday 100 ton, arpa 100 ton, nohut 50 ton, kuru fasulye 2 ton, mısır 5 ton, haşhaş 50 ton, şeker pancarı 20.000 ton civarındadır. Kasabada Karpuz, hıyar, domates ve soğan üretimi yapılmakta olup yıllık üretim, karpuz 500 ton, domates 100 ton, hıyar 100 ton, soğan 50 ton civarındadır.
Hayvancılıkta büyükbaş olarak sığır sayısı 1600 civarında olup, küçükbaşlardan koyun ve keçi sayısı:1500-2000 civarındadır.
Ticaret Hayatı, Diğer Kasabalara göre biraz daha canlıdır. Kamyon nakliyeciliği de önemli olup, Çivril merkezden başka, Nakliyeciler Kooperatifi bu kasabamızda vardır. Kasabada bol miktarda Meşe Ağaçları ve meşelikler vardır. Ayrıca Pınar suları çevresi de oldukça yeşilliktir.
Turistlik yer olarak, Kasabanın Kuzey Doğusundaki kaynak suyu çevresi vardır. Mevcut Restorant, ziyaretçilerin her türlü ihtiyacı karşılayacak durumdadır.
Bunlardan başka resmi kuruluş olarak Belediye Başkanlığı, Ziraat Teknisyenliği, Ptt, Tedaş, Tarım Kredi Kooperatifi, Pancar kooperatifi, S.S.Bulkaz Tarımsal Kalkınma Kooperatifi, S.S.Günpınar Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi, Gürpınar Belediye Spor Kulübü Derneği, Atatürkçü Düşünce Derneği şubesi, Cami Yaptırma ve Yaşatma Derneği vardır.
